Kriegelig en twijfelend

Verbinding, van binnenuit – een wekelijkse reflectie #5

Mijn nachten zijn nog steeds niet heel best. De muizen, of beter gezegd, het idee dat er muizen in mijn huis kunnen zijn, zorgt voor onrust. Ieder geluidje, ieder zuchtje en kraakje van mijn containers doen me wakker schrikken, of houden. Al twee weken heb ik geen spoor meer van ze gezien maar mijn zenuwstelsel is er nog niet gerust op. Zij heeft meer tijd nodig om te kunnen ontspannen. 

Ergens is het superirritant, tegelijkertijd vind ik het ook mega interessant. Iedereen heeft zo haar eigen thema’s, angsten, vormen van stress of onveiligheid. Wat voor de één een futiliteit is, kan voor de ander een behoorlijke impact hebben. Het maakt me nederig.

Gelukkig voel ik me verder heel goed. Ik ben heerlijk aan het werk en aan het studeren. Ook geniet ik enorm van het schrijven van deze reflecties. Al twijfel ik soms of ik mijn persoonlijke thema’s wel met je moet delen. Niet omdat ik me ervoor schaam, wel omdat iets in mij, mij niet professioneel vindt; ‘Jij bent toch de therapeut? Ga jij nou je eigen thema’s met de hele wereld delen? Loser!’ 

Ik hoor de stem, laat haar razen en ondertussen schrijf ik wel gewoon verder. Schrijven helpt mij mijn gedachten te ordenen en thema’s inzichtelijk te maken. Iets in mij vindt het noodzakelijk, en gewoon ook heel leuk, om met jou te delen. Om mijn gewone, niet perfecte leven met al mijn alledaagse hindernissen te delen. Want in de eerste plaats ben ik ook gewoon maar een mens. Ja, met kennis over trauma, over het zenuwstelsel, over de adem en de rest van het lijf. Maar dat wil niet zeggen dat ik perfect ben en vrij van shit. Gelukkig maar! 

Dus, terug naar de gebroken nachten. Ze maken me soms kriebelig naar de mensen die dichtbij staan. Mijn lontje naar hen toe is korter. Ik kan minder hebben. Je herkent het vast wel.

Een vriendin heeft ook een paar rot nachten achter de rug wanneer we elkaar treffen. Haar angsten spelen dan harder op. Normaal kan ik daar prima mee omgaan, maar nu niet. Het irriteert me mateloos en het maakt me kattig, de sfeer gespannen.

Na een goede nacht slaap, zit ik ’s morgens, in mijn pyjama, aan tafel in mijn dagboek te schrijven wanneer ze binnenkomt. Ik vertel haar dat ik niet zo aardig was gisteren, dat mijn vermoeidheid parten speelde. Ik bied mijn excuses aan. Er ontstaat ruimte, een opening, voor een gesprek. Geen wijzen en (ver)oordelen maar benoemen wat er wederzijds gebeurde tussen ons. Er ontstaat weer verbinding.

Vermoeidheid kan ertoe leiden dat oude patronen makkelijker geactiveerd worden. Je bent vatbaarder voor boosheid, angsten, controle, verdriet, onzekerheid, gepieker enz. Je raakt uit verbinding met jezelf; hoofd, hart en ziel, lichaam en geest. En dus ook met de ander. 

Wat je te doen hebt is dan eerst goed voor jezelf te zorgen. Eigen zuurstofmasker eerst! Slapen, sporten, wandelen, schrijven, mediteren, lezen, een massage, muziek luisteren. Het maakt niet uit. Als je maar probeert het met aandacht te doen. Geen twee dingen tegelijk. 

Het verbinden met mijn lijf heeft me heel wat jaren aan training, en geld, gekost. Een avontuur waarin ik alle elementen en seizoenen ben tegengekomen. Een bak verdriet (herfst – longen/dikke darm), een berg angst (winter – nieren/blaas), een tikkeltje boosheid (lente – lever/galblaas), een vracht hartzeer (zomer – hart/dunne darm) en eindeloos gepieker (nazomer – maag/milt). En toch had ik het voor geen goud willen missen. 

Voel jij ook dat je meer in verbinding wilt zijn met jezelf. Dat je wilt leren luisteren naar dat wat er in jou leeft. Zodat je vollediger, eerlijker en krachtiger in het leven komt te staan. Met als bijkomend voordeel dat je je meer ontspannen en aanwezig voelt!

Meld je dan aan voor mijn ontspanningscirkel op zondagochtend 22 februari van 10 – 13 uur. Een ochtend met maximaal tien vrouwen. Waar we met behulp van zacht en afgestemd lichaamswerk afzakken van ons hoofd naar ons lijf. Van stress naar ontspanning. Van uit balans naar in verbinding. Van moe en overprikkeld naar sprankelend en kalm. Een ochtend waarin niks moet en alles welkom is. 

Jij welkom bent!

In liefdevolle verbinding,

Mariska