Als klein meisje had ik maar 1 droom, moeder worden. Liefst van een groot gezin. Dus toen Hans en ik gesetteld waren, wilden we niets liever dan ons eigen gezinnetje uitbreiden. Vol goede moed stapten we het avontuur in. Maar maanden werden jaren. Inmiddels zijn we de hoop voorbij.

Het ziekenhuis kennen we van binnen en van buiten, en zij mij… Grenzen werden verlegd en behandeling op behandeling volgde. We vlogen door een achtbaan van hormonen, echo’s, puncties en terugplaatsingen. Van hoop, vrees en verdriet om in no time weer alle moed bij elkaar te rapen en opnieuw de achtbaan in te stappen. Keer op keer opnieuw. Totdat ik er helemaal klaar mee was. Ik kon en wilde niet meer. Het was genoeg geweest. Ik wilde weer zelf de regie in handen hebben. Ik wilde weer leven. Doen waar ik blij van word. Genieten van elkaar en dat wat we wél hebben.

_MG_3231

HET ROER OM

We verhuisden van Warmond naar Ravenswaaij. Van de Bollenstreek naar de Betuwe. Gewoon, voor de leuk. De verhuizing was gelijk een mooie reden om mijn baan in de kinderopvang vaarwel te zeggen en op zoek te gaan naar iets heel anders. Iets dat niet zo ontzettend confronterend was. Ik kwam bij ALDI Inkoop terecht en heb daar de marketingafdeling opgezet. Een superleuke baan waar ik 8 jaar met onwijs veel plezier gewerkt heb.

Na 8 jaar besloot ik het roer nog een keer om te gooien en mijn eigen bedrijf te beginnen. Een droom die stilletjes steeds groter was geworden en waarvan het hoogste tijd werd om uit te gaan voeren. Als event- en projectmanager en virtual assistent ging ik aan de slag. En man, wat heb ik hier ongelooflijk veel van geleerd. Wat heb ik gave evenementen georganiseerd en wat een superleuke en lieve klanten heb ik om mij heen verzameld. Wat is het gaaf om te ondernemen. Ik geniet er echt onwijs van.

MIJN MISSIE

Afgelopen jaren begon er ook een stemmetje in mij zich te melden. Een stemmetje dat mij zei mijn verhaal te gaan delen. Mijn verhaal als ongewenst kinderloze vrouw. Mijn leven. Mijn beproevingen. Mijn verdriet. Maar ook mijn geluk, plezier en positiviteit. Lang heb ik dat stemmetje onderdrukt. Want wie ben ik nou? Wie zit er nu op mij te wachten? Straks vinden ze mij alleen maar zielig en dat ben ik echt niet… Maar ik kan er niet meer omheen en ik wil er ook niet meer omheen. Ik moet er iets mee doen.

Ongewenst kinderloos zijn is nog steeds een onderwerp waar veel mensen geen weet van hebben. Men heeft geen idee hoeveel impact dit heeft op de rest van je leven. Niet alleen als vrouw/man van 20, 30 of 40 maar ook als je ouder wordt, geen opa of oma wordt, je je zorgen maakt om wie er voor jou straks is als je hulp nodig hebt. Wist je dat 1 op de 5 vrouwen/mannen/stellen, ongewenst kinderloos is?

Ik moet mijn verhaal gewoon delen, ik wil vrouwen en mannen die hiermee worstelen helpen. Helpen bij het omgaan met dit verdriet, helpen zichzelf weer terug te vinden, helpen weer te genieten van het leven, helpen bij het vinden van een nieuwe invulling. En ik doe dat met ontzettend veel plezier.

ZELFS ALS JE GROOTSTE DROOM ONMOGELIJK BLIJKT TE ZIJN,

IS ER NOG ZOVEEL MOGELIJK