Burn out. Ik? Echt niet!

Mariska  |  

Verbinding, van binnenuit – een wekelijkse reflectie #7

Ik stap mijn bed in en de wereld draait. De lamp wiegt heen en weer aan het plafond. Mijn bed tolt rondjes op zijn plek. De gordijnen dansen in de wind, die er niet staat! Het zweet gutst over mijn rug. Paniek breekt uit. Wat gebeurt hier? Ik heb mijn vriend nodig om weer op adem te komen. Kruip dicht tegen hem aan. Wat was dit?

Na een rusteloze nacht stap ik onder de douche. Bij het afdrogen gaat het opnieuw mis. De badkamermuur vliegt me aan. Het zweet staat zes dik op mijn rug, afdrogen heeft totaal geen zin. Ik zak neer op de koude grond, hopend dat dit heel snel voorbij is. 

Ik voel me totaal niet ziek maar ben wel uitgeput. Op. Leeg. Moe. Down. Sip ja, en somber. Maar dus niet ziek en zeker niet depressief of burn out. Ik? Echt niet! Toch kan ik zo niet aan het werk. Ik meld me ziek. 

Voor een boodschap moet ik naar de super in het volgende dorp. Ik sta in de rij voor de kassa en in een split second voel ik me weer wegtrekken. Alsof ik net uit de zweefmolen stap. Alles draait. Geluiden komen keihard binnen. Mijn hemd is zeiknat. Mijn hoofd klapt bijna uit elkaar. Ik ben dood en doodsbang. Geen idee wat te doen. Iedereen moet dit toch zien en niemand reageert. Tegelijkertijd hoop ik ook dat niemand het ziet. Zo ‘gewoon’ mogelijk reken ik af. Ik MOET naar huis. 

Dit is zo niet goed. Ik moet naar de huisarts. Deze pakt direct door en verwijst me naar Marijke, de coach om de hoek. Dezelfde avond sta ik nog bij haar op de stoep met maar één prangende vraag ‘gaat dit ooit weer over?’ Vol overtuiging volgt haar ‘Ja, dit gaat over!’ Opgelucht haal ik adem. Tranen stromen over mijn wangen. Ik ben zo bang. Van de rest van het gesprek kan ik me niets herinneren. 

In de daaropvolgende sessies leert Marijke me, voor het eerst, kennismaken, zonder het zo te benoemen, met mijn delen. De paniek mag ik leren toelaten. Welkom heten. Een ogenschijnlijk makkelijke huiswerkopdracht maar zo f*cking moeilijk in het heetst van de strijd. 

Met een stappenplan in mijn kontzak beweeg ik me door de dagen. Ik hang, slaap, wandel, schrijf en laveer tussen de aanvallen door. Mijn checklist heb ik de eerste dagen heel vaak nodig. De ene aanval volgt de ander op. Ik oefen me kapot in het welkom heten van de ‘onrust’. Klinkt lekkerder en minder heftig dan paniek. Toch? 

Langzaam vind ik mezelf terug. Zonder dat ik het weet en door heb, is hier de liefde voor het ‘delenwerk’ geboren. 

Inmiddels ben ik 15 jaar verder en heb ik kennis mogen maken met een heel team aan delen in mij. Sommigen zitten in het MT, hebben altijd het hoogste woord. Anderen zitten stilletjes in een hoekje te wachten tot ze aan de beurt zijn of trekken zachtjes aan mijn jasje om ook iets te mogen zeggen. 

Zo is daar mijn doorgaan met doorgaan deel. Het deel in mij dat nooit van stoppen weet. Of de heks. Zij vindt het echt nooit goed genoeg, heeft altijd commentaar op wat ik doe. Mijn creator vindt het heerlijk om te schrijven. Mijn avonturier wil met haar rugzak op de wijde wereld in. Een bang klein meisje blijft liever in bed met haar hoofd onder de dekens liggen. Mijn rupsje nooit genoeg heeft altijd honger. Ja, in eten maar ook in persoonlijke ontwikkeling, ervaringen en  groei. De boekenwurm in mij moet alle boeken over trauma, vrouwelijkheid en intimiteit hebben. Vooral hebben. Want de afdwaler in mij, vindt het heel lastig om kennis op te nemen.  

Dan is er nog een deel dat ongelofelijk gevoelig is. Haarfijn afgestemd op de energie of sfeer in een ruimte, de staat van de ander. Ze voelt het feilloos aan. Ze werkt intensief samen met mijn verzorgster. Samen staan ze klaar voor iedereen. Gelukkig leren ze nu steeds meer klaar te staan voor mij. Zij maken me iedere dag steeds bewuster van mijn eigen behoeftes en verlangens. 

Langzaam krijg ik steeds meer delen in mijn vizier. Langzaam wordt mijn team steeds groter. Dat is niet altijd even makkelijk. Sommige delen hebben best wel een pijnlijk verhaal. Anderen hebben enorme kwaliteiten. Zo hebben ze allemaal hun beweegredenen, talent en kracht. Ze zijn allemaal welkom. Ze horen er allemaal bij.

Samen kunnen we groeien, bewuste keuzes maken of niet, in verbinding zijn met het hier en nu, met mezelf en met de ander. Een deel wegdrukken heeft geen zin. Vergelijk het met een bal onder water willen houden. Dat lukt niet. Hoe harder je de bal wegdrukt, hoe harder hij boven het water uitspringt. 

Hoe harder ik de paniek, 15 jaar geleden, weg wilde drukken, hoe harder het terugkwam. Door de paniek toestemming te geven, mocht het er zijn en kon het oplossen. Betekent het dat de paniek er nooit meer is? Zeker wel. Heel af en toe komt ze nog langs. Als signaal, als boodschapper; ‘Maris, het is genoeg, je bent over je grens gegaan, even kalm aan!’ Ik heb geen briefje meer nodig om te weten wat ik dan te doen heb!

Welkom, aan alle delen. Ook aan alle delen in jou. Waarin herken jij jezelf? En, hoe ga jij daarmee om? Ik ben zo benieuwd. Deel gerust.

In liefdevolle verbinding,

Mariska

————

OP DE AGENDA:

29 maart: Ontspanningscirkel. Voor jou als jij op adem wilt komen. Een zondagochtend om je batterij op te laden. Even helemaal niets te moeten. Hooguit zakken uit je hoofd in je lijf. En zelfs dat moet niet, is alleen fijn als het lukt. Een oefening. Locatie: Buitenhuis Buren, Buren – Gelderland. Van 10.00 tot 13.00 uur.

12 april: Start Vrouwencirkel jaartraining. Wanneer je meer in verbinding wilt zijn met jezelf en de mensen om je heen. Veilig, ontspannen aanwezig in je eigen lichaam. Verbonden met je vrouwelijkheid, je creativiteit en je levensenergie. Sprankelend en vrij. Vanuit een zachte kracht en traumasensitief. Niets moet, alles is welkom.

Vrije instroom: Lichaamsgerichte 1-op-1 Coaching en Relatietherapie.

Plantmedicijnreis: in overleg. Altijd afgestemd en gecombineerd met coachingsessies omdat alles in jou mee moet kunnen en integratie noodzakelijk is. Uitgebreide info op mijn website volgt. Een kort stukje info vind je hier: https://mariskavandam.com

Interesse? 

Je bent welkom voor een gratis, vrijblijvend kennismakingsgesprek in Buren of online. 

Laat een reactie achter