Bezinning

Verbinding, van binnenuit – een wekelijkse reflectie #11

Soms kom je in een week uren te kort. Is er zoveel gebeurd dat je niet weet waar te beginnen. Sommige thema’s zijn gelijk rijp om te delen. Anderen hebben tijd nodig, meer zon, meer water, meer geduld voordat ze geplukt kunnen worden. 

Deze week was er zo een. Inzichten en aha momenten zijn om mijn oren geslingerd. Het een na het ander kwam aan het licht. Als een kralenketting sluiten een appje van een buurvrouw, het delen van een idee met mijn docent en haar reactie daarop en precies die ene podcast, aan elkaar aan.  

Heel duidelijk voel ik hoe alle thema’s bij elkaar horen. Toch heeft alles tijd nodig om in te dalen. Het zijn nog losse ingrediënten waarvan ik weet dat ze samen de taart gaan vormen maar nu heb ik alleen nog pas het recept. Ik moet nog onderzoeken wat ik in huis heb en wat ik nog moet kopen. Ik heb nog niets afgewogen. Het is nog geen deeg. Laat staan de taart. 

Erover delen voelt te vroeg. Ik voel de urgentie enorm, maar nu nog niet. Eerst heb ik nog boodschappen te doen. Huiswerk te maken. Onderzoek te doen. In stilte te zijn. Te bezinnen en ontdekken, voordat ik mijn verhaal toe kan vertrouwen aan het papier. 

Misschien herken je het wel. Je hebt een idee, een gevoel, een ervaring opgedaan en dat moet gelijk gedeeld worden. Met de mensen om je heen, je lief, een ouder, de buuf of de wijde wereld. Ik ken dit ontzettend goed. Ik kan zo enthousiast zijn over iets, of juist zo verdrietig, dat ik gelijk aan de lijn hang met wie op dat moment het beste aansluit bij dat wat speelt. Ik kom direct in actie.

Toch ervaar ik hoe fijn het is om even op mijn handen te gaan zitten en mijn tong af te bijten. Eerst zelf te zijn met dat wat er is. In mij. In stilte. Doorademend. Voelend. Voor me uit starend. Grondend. Ja. Grondend, geaard, is het woord dat het beste past. 

Van nature ben ik veel houtkracht, veel creatiekracht. Ik kan bruisen van de creatieve ideeën en prachtige inzichten. Maar als de aarde niet goed gevoed is, schraal, en het water opgedroogd of bevroren, dan gaan mijn zaadjes, nog voor ze goed en wel het licht hebben gezien, al dood. Dan komen mijn plannen en ideeën, mijn ervaringen en inzichten niet tot wasdom. Alsof ik aan gras trek om het sneller te laten groeien. Werkt niet!

Ik heb eerst stevig te wortelen in de grond, in de aarde. Zoals de natuur, in de winter, op kracht komt, haar fundament bouwt, onder de grond, zo hebben jij en ik ook op kracht te komen in de stilte. Om in de lente, ons koppie boven de grond uit te laten komen en zodra de zon, het vuur, en het metaal, de daadkracht, erbij komt, bloemen te geven. 

Dus voor nu, neem ik nog even de tijd om al mijn inzichten van deze week onder de aarde te laten rijpen zodat ik straks mooi kan bloeien. Dit jaar ben ik misschien gewoon een zomerbloem, een dahlia wellicht, in plaats van een tulp. 

In liefdevolle verbinding en bezinning,

Mariska

—–

OP DE AGENDA:

Zondag 29 maart – Ontspanningscirkel. In drie uurtjes je batterij opladen. Een zachte reis, via de adem, naar binnen. Verbindend met je lijf. Ruimte biedend aan dat wat jouw stroom blokkeert. Een ontmoeting met diepe ontspanning. VOL!

Zondag 14 april – Start Jaartraining voor vrouwen. 9 zondagen verspreid over het jaar. Een onderzoek naar patronen en overtuigingen. Een kennismaking met jouw vrouwelijke energie. Leren waarnemen en uitspreken van gevoelens, wensen en grenzen zodat ontmoetingen mogelijk worden op diepere lagen, in de onderstroom. Zuiver naar jezelf en de ander. Met veel afgestemd, zacht lichaamswerk en in de veilige bedding van een sisterhood. Omdat genezing van wonden plaats kan vinden in de ontmoeting met de ander. Meer informatie vind je hier

Lichaamsgerichte trauma- & relatietherapie of een diepgaande psychedelica reis mogelijk in overleg. Ook in deze sessies werk ik graag samen met het hele lichaam zodat oude imprints kunnen genezen en kunnen helen tot zingevende littekens. Meer informatie vind je hier